فاتح شیخ

نوار سمینار
فاتح شیخ

منصور حکمت  و کمونیسم کارگری
بخش اول

شنبه ١٤ اکتبر ٢٠٠٦

براى گوش کردن به صداها به برنامه Real Player  نياز داريد.

قسمت اول (گوش کنید   داون لود کنید)

قسمت دوم (گوش کنید   داون لود کنید)

قسمت سوم (گوش کنید   داون لود کنید)

-----------------------------------------------------

 نقل از کمونیست ١١9
fateh_sh@yahoo.com

فاتح شیخ

کاشت در عراق، برداشت در آمریکا(مضمون جهانی شکست انتخاباتی بوش)

انتخابات هفت نوامبر آمریکا بیش از آنکه شیفت قدرت در داخل آن کشور باشد، تحولی مهم در اوضاع جهان است. این را مکان آمریکا در تقسیم کار جهانی و موقعیت دولت آمریکا در صفبندی سیاسی- نظامی به شدت متحول جهان امروز حکم میکند. شکست انتخاباتی جمهوریخواهان بازتاب ناکامی استراتژی "نظم نوین" دولت بوش است، که محور فعلی آن جنگ و اشغال عراق است.

حاصل حضور نظامی آمریکا در عراق، حضور سیاسی عراق در آمریکاست. تکیه حزب دمکرات بر اوضاع عراق، نه از سر اختلاف اساسی آن حزب با سیاست بوش در عراق، بلکه بخاطر بن بست لاعلاج این سیاست در باطلاق عراق است. برد انتخاباتی شان هم نه به معنی تایید گذاشتن رای دهندگان بر سیاست جداگانه آنها (چنین سیاست جداگانه ای اساسا وجود ندارد)، بلکه بازتاب نارضایتی گسترده افکار عمومی در آمریکا و جهان علیه این استراتژی و ناگزیری هیات حاکمه آمریکا به تغییر و تعدیل آن است.
بن بست استراتژی آمریکا نیاز به اثبات ندارد. کنار رفتن فوری رامسفلد در دل شلوغی انتخابات، چیزی جز اعتراف بوش به این بن بست نیست. تنها تبصره بوش اینست که "عراق مانند ویتنام نیست"! اینکه عراق به نمایشگاه خونین "نظم نوین" آمریکا بدل شده است، ابدا برای بخش بزرگی از بورژوازی و هیات حاکمه آمریکا که پشت سیاست بوش در حمله به عراق رفتند عذاب وجدان ایجاد نکرده است. آنچه امروز باعث کنار کشیدن این بخش از بورژوازی و هیات حاکمه آمریکا از پشت بوش شده است، عملکرد  او در به بن بست رساندن این استراتژی میلیتاریستی، نه فقط در عراق و خاورمیانه بلکه در مقیاس وسیعتری در برابر صفبندی کنونی قدرتهای بزرگ و کوچک جهان است: موقعیت جمهوری اسلامی و جریانات اسلامی در دوره پس از اشغال عراق قویتر شده است بطوریکه در مقابل تهدیدات آمریکا شانه بالا میاندازند. قد راست کردن مجدد روسیه بعنوان یک قدرت غیر قابل صرف نظر و ایستادگی آشکار آن، همراه با چین، در برابر سیاست آمریکا در جریان بحران هسته ای جمهوری اسلامی یک واقعیت است. مواضع متمایز اتحادیه اروپا و بویژه فرانسه در قبال هژمونی طلبی آمریکا یک واقعیت دیگر است. شکل گرفتن بلوکی از دولتهای مخالف آمریکا در آمریکای لاتین، که تاریخا حیاط خلوت انحصاری آمریکا بوده است، محصول جانبی بی افقی استراتژی "نظم نوین" است. در همین روزهای حساس، انتخاب مجدد اورتگا در نیکاراگوئه به رغم تهدیدات علنی دولت آمریکا نشانه صریح دیگری از افت هژمونی آمریکا در بیخ گوش آن کشور است.
بر متن نارضایتی گسترده جهانی و بر بستر این مجموعه نگرانیهاست که هیات حاکمه آمریکا خود را ناگزیر دیده که در استراتژی میلیتاریستی "نظم نوین" بویژه به روایت نئوکنسرواتیوهای نظیر بوش و دیک چنی و تیم معروف رامسفلد، ولفوویتز، خلیلزاد و ... تجدید نظر کند. کمیسیون متشکل از دمکراتها و جمهوریخواهان به ریاست جیمز بیکر برای تحقیق در مورد عملکرد دولت آمریکا در عراق قرار است فرمولبندی و دامنه این تجدید نظر را بدست بدهد. به احتمال زیاد دمکراتهای پیروز که کنترل کنگره و سنا را در اختیار گرفته اند، بر مینای گزارش جیمز بیکر، از موضع قدرت و با پز تعهد به حفظ "منافع ملی" آمریکا در دوره دو ساله آتی روش سازشکارانه ای برای خارج کردن دولت آمریکا از باتلاق عراق در پیش خواهند گرفت و ضمنا خواهند کوشید برد خود در انتخابات ریاست جمهوری را هم تضمین کنند. 
هیات حاکمه آمریکا پیشتر هم در سال ١٩٩۲ برای پر کردن خلاء سیاسی حاصل از بی افقی و بن بست جمهوریخواهان و بوش پدر، در پی جنگ اول خلیج، پیروزی انتخاباتی دمکراتها و کلینتن را ممکن کرده بود. اما شکاف کنونی در هیات حاکمه آمریکا بر سر پیشبرد استراتژی میلیتاریستی "نظم نوین"، هم عمیق تر از شکاف سال ١٩٩۲ است و هم در شرایط جهانی به مراتب نامساعدتری از زاویه قلدرمنشی آمریکا، مجددا سر باز کرده است.
آنچه برای طبقه کارگر جهانی و نیروی عظیم بشریت آزادیخواه مهم است اینست که با درک روشن از معنی جهانی شکست انتخاباتی بوش و با استفاده از شکاف حاصل از به بن بست رسیدن قلدری نظامی آمریکا، سازمان دادن یک جنبش جهانی قدرتمند علیه استراتژی میلیتاریستی آمریکا و متحدانش را در دستور خود بگذارد و با نیروی متحد خود بکوشد که این بن بست را به شکست قطعی مبدل سازد و پرچم خروج انسانیت از دور باطل سناریو سیاه و بربریت حاصل از کشمکش قدرتهای  امپریالیستی و جریانات ریز و درشت ارتجاع سیاسی معاصر را برافرازد.

٩ نوامبر ٢٠٠٦

روزهای ۲٩ و ٣٠ مهرماه ١٣٨٥ (۲١ و ٢٢ اکتبر ۲٠٠٦)، اولین کنگره حزب حکمتیست، در شهر کلن آلمان، با شرکت بیش از دویست و شصت نفر نماینده و مهمان، بطور علنی برگزار شد. نمایندگان و مهمانان این کنگره طی دو روز بر سر مسائلی که مستقیما به زندگی و مبارزه مردم در ایران و جهان مربوط است به بحث و تبادل نظر پرداختند، تصمیم گرفتند و بر سر چگونگی متحقق کردن آمال و آرزوهای مردم ایران توافق کردند.

کنگره با سرود انترناسیونال، یک دقیقه سکوت به احترام جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم و  سخنرانی افتتاحیه کورش مدرسی لیدر حزب افتتاح شد و پس از گزارش پروسه انتخابات و  بررسی و تایید اعتبارنامه نمایندگان رسما کار خود را آغاز کرد. کنگره با سخنرانی ریبوار احمد دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری عراق ادامه یافت.

تعداد زیادی از نمایندگان کنگره از شهرهای ایران که بخاطر موانع پلیسی جمهوری اسلامی، متاسفانه موفق به شرکت حضوری در کنگره  نشده بودند، آرائشان را به تعداد دیگری از نمایندگان و شرکت کنندگان واگذار کرده بودند. گزارش فعالیتهای حزب از مقطع تاسیس حزب تا کنگره اول مورد بررسی و بحث و تبادل نظر حضار در کنگره قرارگرفت. سپس از میان قطعنامه ها و قرارهای متعددی که از پیش توسط نمایندگان تهیه شده و در شش شماره نشریه ویژه کنگره علنا انتشار یافته بود، نمایندگان حاضر در کنگره به خاطر محدودیت وقت تنها توانستند تعدادی را که عاجل تر تشخیص دادند در دستور قرار دهند. کنگره طی دو روز بحث و تبادل نظر فشرده و رای گیری، این اسناد را به تصویب رساند: "جنبش رهایی زن در ایران و وظایف حکمتیست ها"، "اوضاع جهان و موقعیت کمونیسم"، "اوضاع ایران و مصاف های حزب کمونیست کارگری – حکمتیست"، قطعنامه در مورد اوضاع سیاسی ایران (جنبش سرنگونی)، "خطر پاشیدن شیرازه جامعه و ممانعت از آن"، فراخوان به مردم و به احزاب و شخصیت های سیاسی"، "درباره اوضاع سیاسی ایران و موقعیت حزب حکمتیست"، "گسترش سریع گارد آزادی درشهرهای ایران"، "همکاری همه جانبه با حزب کمونیست کارگری عراق و کنگره آزادی عراق"، "ضرورت تشدید مبارزه علیه قومپرستی و طرح فدرالیسم"، و چند قرار در مورد مکانیسم های داخلی حزب. مجموعه اسناد مصوب کنگره به زودی منتشر خواهد شد.

شرکت در کنگره اول حزب حکمتیست با استقبال وسیعی روبرو شد. از میان احزاب سیاسی ، شخصیت های سیاسی، اجتماعی، هنری و فرهنگی که به این کنگره دعوت شده بودند ازجمله هیاتی از حزب کمونیست کارگری عراق با مسئولیت ریبوار احمد ، هیاتی از حزب سوسیال دمکرات ایران با مسئولیت آقای جلال مدنی،  رئیس "سازمان آزادی زن در عراق" ینار محمد، آقایان ایرج جنتی عطایی، بیژن نیابتی، فریدون احمدی (از سازمان فدائیان اکثریت)، حسن اعتمادی (از اتحادیه ملی برای دمکراسی در ایران)، رضا رحیمی (از شورای انقلابی سوسیالیستهای ایران – حکمتیست)، نیکو داسو از فعالین چپ و تشکل "همبستگی با عراق" در فرانسه، سه تن از فعالین کمونیست ایتالیا: جوزپه پریزولاره فعال کارگری از تشکل "آلترناتیو طبقاتی"، روبرتو لوتسی سردبیر نشریه مارکسیستی "پاژا مارکسیستا" و اورهان دیلبر در کنگره حضور یافتند و سخنرانی کردند. بعلاوه دهها نفر در لحظات پایانی ثبت نام، خود را به کنگره رساندند، که برگزار کنندگان کنگره ناچار شدند تعداد زیادی از آنان را به خاطر محدودیت جا نپذیرند. در جوار جلسات رسمی کنگره کارگاههای گوناگون ازجمله درباره سازمان حزب،  کمونیسم کارگری در اروپا، مسائل پناهندگان ایرانی و همچنین شب شعری توسط آقای ایرج جنتی عطائی برگزار شد.

اولین کنگره حزب حکمتیست، یک گردهمایی بزرگ و علنی و با شکوه بود که مستقیما به سرنوشت میلیونها انسان زنده اسیر یک رژیم قرون وسطایی اسلامی در ایران، به آینده جامعه هفتاد میلیونی ایران مربوط بود. نمایندگان و مهمانان این کنگره، این حقیقت را از سیر دو روزه کنگره، از شیوه بررسی و تصویب اسناد و از مباحثات جدی و صمیمانه موافق و مخالف، به روشنی مشاهده کردند. نمایندگان و مهمانانی که خود عنصر فعال شکل دادن به این حقیقت بودند  که  کنگره حزب حکمتیست نه نشستی معطوف  به خود، که معطوف به آینده و سرنوشت سیاسی مردم ایران بود. کنگره حزب حکمتیست اتفاق سیاسی مهمی در مقطع مهمی از تحولات سیاسی ایران  است. در شرایطی که سردرگمی، بی افقی و بی عملی گریبان بخش اعظم اپوزیسیون را گرفته است، یک حزب سیاسی روشن بین، اجتماعی و کمونیستی بار دیگر قد راست میکند و به جمهوری اسلامی اعلان جنگ میدهد. حزبی که سلاح خود را که جز ایجاد اتحاد و تشکل میلیونی مردم حول پرچم آزادی و برابری و عدالت و رفاه انسانها نیست، صیقل میدهد و خود را آماده نبرد میکند. کنگره اول حزب حکمتیست همچنین مقطع مهمی در پروسه ساختن یک حزب سیاسی کمونیستی در تمایز و تقابل با سنت سکتی، بسته و ایدئولوژیک گروههای چپی است. حزبی که مکانیسم علنی، سالم و باز آن در کنگره، نمایانگر کاراکتر اجتماعی و آزاد اندیش آن است. 

کنگره در بخش انتخابات از میان ٨٨ کاندیدا، یک کمیته مرکزی ٥٢ نفره انتخاب کرد که مرکب است از: آذر مدرسی، اسد گلچینی، اسد نودینیان، اسعد کوشا، اسماعیل ویسی، اعظم کم گویان، امان کفا، امجد غفور، برهان دیوارگر، بهرام مدرسی، بهروز مدرسی، پروین معاذی، جلال محمود زاده، جمال کمانگر، ثریا خضری،  ثریا شهابی، حسین مرادبیگی، حسن قادری، خالد حاج  محمدی، داریوش نیکنام، رحمان حسین زاده، رحمت فاتحی، رسول بناوند، ریبوار احمد، ساسان سعید، سلام زیجی، سعید آرمان، سعید یگانه، صالح سرداری، عبدالله دارابی، عبدالله شریفی،علی عبدالی، فاتح شیخ، فواد عبداللهی، کورش مدرسی، لادن داور، کاوه صدری، محمد فتاحی، محمد راستی، محمد جعفری، محمود قزوینی، مصطفی اسد پور، مظفرمحمدی، مریم افراسیاب پور، ملکه عزتی، مینو همیلی، مهرنوش موسوی، ناهید ریاضی، نسان نودینیان، نسیم رهنما، همایون گدازگر، ینار محمد.  
 
 پس از پایان کنگره پلنوم کمیته مرکزی با شرکت اکثریت اعضای کمتیه مرکزی برگزار شد. کمیته مرکزی کورش مدرسی را به  اتفاق آرا بعنوان دبیر کمیته مرکزی و لیدر حزب و تعداد ٢١ نفر را بعنوان اعضاء دفتر سیاسی انتخاب کرد که عبارتند از: آذر مدرسی، اسد گلچینی، اعظم کم گویان، امان کفا، بهرام مدرسی، جمال کمانگر، ثریا خضری، ثریا شهابی، حسین مرادبیگی، خالد حاج محمدی، رحمان حسین زاده، سلام زیجی، صالح سرداری، عبدلله دارابی، عبدالله شریفی، فاتح شیخ، کورش مدرسی، محمد فتاحی، محمود قزوینی، مظفر محمدی، نسان نودینیان. جلسه دفتر سیاسی پس از پلنوم کمیته مرکزی، با شرکت تمام اعضاء دفتر سیاسی فاتح شیخ را به اتفاق آرا بعنوان رئیس دفتر سیاسی و ٨ نفر اعضاء کمیته رهبری مرکب از: امان کفا، بهرام مدرسی، ثریا شهابی، خالد حاج محمدی، رحمان حسین زاده، عبدالله دارابی، کورش مدرسی، نسان نودینیان انتخاب شدند.

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست
٤ آبان ١٣٨٥- ٢٦ اکتبر ٢٠٠٦

تصاويري از کنگره اول حزب کمونيست کارگري- حکمتيست

روزهای ۲٩ و ٣٠ مهرماه ١٣٨٥ (۲١ و ٢٢ اکتبر ۲٠٠٦)، اولین کنگره حزب حکمتیست، در شهر کلن آلمان، با شرکت بیش از دویست و شصت نفر نماینده و مهمان، بطور علنی برگزار شد. نمایندگان و مهمانان این کنگره طی دو روز بر سر مسائلی که مستقیما به زندگی و مبارزه مردم در ایران و جهان مربوط است به بحث و تبادل نظر پرداختند، تصمیم گرفتند و بر سر چگونگی متحقق کردن آمال و آرزوهای مردم ایران توافق کردند.

 قرار پیشنهادی در مورد تشکیل شورای عالی امناي حزب

پیشنهاد کننده: نسرین جلالی، کورش مدرسی
حمایت کنندگان: بهرام مدرسی، فاتح شیخ، عبدالله دارابی، خالد حاج محمدی، رحمان حسین زاده،  نسان نودینیان، ثریا شهابی، امان کفا،

به منظور
الف - ارج نهادن به سابقه و تجربه طولاني و ارزشمند فعالیت کمونیستی، حفظ این تجربیات و همچنین بکارگیری مداوم دانش و بصیرت رهبران و فعالین حزب در حیات سیاسی و تشکیلاتی حزب  و تقویت ثبات و پیوستگی در زندگی سیاسی و تشکیلاتی حزب
ب - تسهیل امکان بازسازی رده های بالای حزب و انتقال این تجربیات به نسل  جدیدتری از رهبران حزب

کنگره اول حزب حکمتیست تشکیل شورای عالی امنای حزب را مطابق مقررات زیر تصویب میکند و عضویت در آن را بالاترین افتخار حزبی میداند.

1 -  شورای عالی امنای حزب حقوق و اختیارات زیر را دارد:
1 -  اعضای شورا میتوانند در کنگره های حزب با حق رای شرکت کنند.
2 -  اعضای شورا، بعنوان مشاور، حق شرکت در پلنوم های کمیته مرکزی و جلسات دفتر سیاسی را دارند.