تبليغاتX
فاتح شیخ

فاتح شیخ

 

 

فاتح شیخ

fateh_sh@yahoo.com

 

ندایی شایسته گرمترین حمایت

(درباره بیانیه ضدجنگ فعالین دانشجویی)

 

بیانیه فعالین دانشجویی خطاب به مردم ایران، در مخالفت با جنگ، رویدادی مهم و شایان توجه و تحسین در سیاست ایران است. طی همین چند روز این بیانیه در? فضای سیاسی جامعه، و در خارج، بازتاب وسیعی داشته و جواب مناسبی گرفته است. این یک واکنش طبیعی و بسیار مثبت است ولی هنوز کافی نیست. موقعیت خطیر جامعه ایجاب میکند که هر ندای قاطع و روشنی علیه جنگ افروزی آمریکا و علیه تلاش جمهوری اسلامی در بهره برداری از جنگ افروزی آمریکا برای میلیتاریزه کردن فضای زندگی مردم، با گرمترین و گسترده ترین حمایت پاسخ داده شود.

 

ندای فعالین دانشجوئی، که نقطه رجوع خود را "انسان، عدالت و حقیقت" اعلام کرده اند، هشداری جدی درباره "خطری جدی و مهلک" است که دارد بر فضای جامعه استبدادزده سایه میافکند: "خطر جنگ، خطر تحريم، خطر کشته شدن تعداد زيادی از مردم کشورمان، خطر گرسنگی، بی دارويی و مرگ نوزادان و کودکان، خطر قربانی شدن هزاران هزار نفر از مردمی که در زير تبليغات سنگين دروغين دو طرف متخاصم به درستی نمی دانند به چه دليل قربانی يک جنگ جديد هستند".

 

تحلیل و تبیین بیانیه از بحران جاری هر چه باشد، مساله و نقطه عزیمت آن دفاع از زندگی و حقوق و خواستهای اساسی مردم در برابر "جنگ طلبان داخلی و جنگ افروزان خارجی" و نقد و افشای دو طرف بحران خطرناکی است که جامعه و مردم ایران را در سراشیب ورود به گرداب یک جنگ جدید انداخته است. از نظر نویسندگان و ندادهندگان بیانیه "انرژی هسته ای تنها يک بهانه و ابزار برای جنگ منافع است". آنها با اشاره به پیامدهای جنگهای امپریالیستی آمریکا در نقاط مختلف دنیا و همچنین با یادآوری تجارب يوگسلاوی، عراق و افغانستان، در عین مخالفت قاطع با حمله خارجی و محاصره اقتصادی توسط آمریکا و متحدانش علیه ایران، به روشنی اعلام کرده اند که: "اين دعوا، دعوای مردم ايران نيست"، "مردم در اين ميان نبايد سرباز جان بر کف و پادوی هيچ کدام از طرفين باشند. مردم بايد زمانی به ميدان بيايند که جنگ بر سر منافع و آرمانهايشان باشد."

 

ندای فعالین دانشجوئی علیه جنگ، نقطه امید روشنی است که باید آن را عزیز شمرد. در ایران مردم آزادیخواه، ازجمله دانشجویان تشنه آزادی، در برابر رژیم حاکم برنامه عمل خود و خواستهای خود را دارند که میخواهند تعقیب کنند و به سرانجام برسانند. میخواهند به آزادی و حاکمیت مستقیم خود دست یابند. میخواهند جامعه استبدادزده را برای همیشه از چنگ استبداد و جهل و سرکوب خلاص کنند. میخواهند افق یک دنیای بهترشایسته زندگی انسان را به روی جامعه بگیرند. جنگی که سایه شوم آن افق زندگی مردم را در ایران و منطقه و جهان به تیرگی و نابودی تهدید میکند، دقیقا در جهت خلاف این برنامه عمل و این خواستهاست. مخالفت قاطع و روشن بیانیه دانشجویان با خطر جنگ و با سیاستهای هر دو طرف ایجادکننده آن یعنی هم جنگ افروزی آمریکا و هم تلاش جمهوری اسلامی برای بهره برداری از آن نمونه ای از یک برخورد فعال در قبال بحران و خطر جنگ است که باید در سطح جامعه هرچه بیشتر گسترش داده شود. مردم تشنه آزادی در ایران، باید با مخالفت بی چون و چرا علیه هر دو طرف این بحران، برنامه خود را که سرنگونی جمهوری اسلامی است با تمام نیروی اتحادشان به پیش ببرند و به پیروزی برسانند.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم فروردین 1385ساعت 10:7  توسط فاتح شیخ   | 

فاتح شیخ

پیروزی کارگران فرانسه بر دولت شیراک را جشن میگیریم!

 

سرانجام ژاک شیراک ناچار شد قانون "اولین قرارداد استخدام" (cpe) را کلا پس بگیرد و شکست خود و نخست وزیرش دوویلپن در مصاف با صف متحد کارگران و دانشجویان را بپذیرد.

 

ما پیروزی کارگران فرانسه در عقب راندن تعرض بورژوازی را پیروزی خود، پیروزی طبقه کارگر جهانی میدانیم و آن را جشن میگیریم. تحرک اخیر طبقه کارگر در فرانسه و شرکت فعال و پرشور و میلیتانت نیروی نسل جوان (دانشجویان) در این تحرک، درسهای بزرگی برای مبارزه طبقه ما در شرایط کنونی جهان در بر دارد.

 

امید قاطع به کسب پیروزی در برابر تعرض بورژوازی با اتکاء به اتحاد و میلیتانسی صفوف کارگران و بویژه نسل جوان آن، بدون شک در صدر این درسهاست.

 

پیشروان طبقه کارگر همیشه در تلاش بوده اند که صف طبقاتی کارگران را پس از هر نبردی آگاهتر و متشکل تر و متحدتر کنند. کارگران فرانسه امروز، پس از پیروزی بر شیراک و دوویلپن، در برابر این وظیفه طبقاتی خود قرار گرفته اند. زنده باد کارگران فرانسه! پیش بسوی پیر.زیهای بزرگتر!???

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم فروردین 1385ساعت 10:5  توسط فاتح شیخ   | 

فاتح شيخ

کارگران فرانسه: يک گام تازه به جلو

?در فرانسه، کارگران و دانشجويان با اعتصاب و تظاهرات سه شنبه چهارم آوريل، باز هم يک حرکت بزرگ و يک پيروزي تازه آفريدند. در واقع سخنان پرووکاتيو ژاک شيراک بدنبال امضاي قانون مورد اعتراض ("اولين قرارداد استخدام" ? cpe) ?در روز شنبه، بنزين تازه اي بر آتش جنبش اعتراضي کارگران ريخت.

جبهه دولت و بورژوازي فرانسه در برابر اين جنبش پرقدرت، به طرز کم سابقه اي پر شکاف، درهم ريخته، فلج و دسته پاچه است. درحاليکه نخست وزير دوويلپن با اصرار بر اجراي اين قانون، در حقيقت سرنوشت سياسي اش را به آن گره زده است، سارکوزي، وزير کشور و رقيبش در حزب حاکم براي انتخابات رئيس جمهوري، طرفدار لغو آن است و صراحتا ميخواهد از جو موجود براي برکناري و شکست دوويلپن استفاده کند. امضاي شيراک، در برابر جنبش قاطع کارگران آشکارا محکوم به شکست است و حکمت آن اساسا ايستادن در کنار دوويلپن و عليه ساکوزي در جدال دروني حزب حاکم است. از طرف ديگر احزاب سنتي چپ رقيب حزب حاکم هم، به اتفاق اتحاديه هاي وابسته شان، ميخواهند از تحرک جاري طبقه کارگر اهرمي براي پيش بردن جبهه خود در مبارزه انتخاباتي رياست جمهوري در سال آتي بسازند.

در برابر کل کشمکش درون بورژوازي حاکم و اپوزيسيون، مبارزه طبقاتي جاري کارگران جهت ديگري دارد؛ رهبران و پيشروان کارگري و دانشجويان راديکال، براي تعقيب اهداف خود در اين جنبش، دست اندر کار تلاش ارزنده اي هستند که جريان آن از کانال شبکه هاي اطلاع رساني خود فعالين و رهبران کارگري، روزمره منتشر و قابل دسترس ميشود.

از زاويه پراتيکي و تاکتيکي، تلاش براي ادامه، گسترش و راديکاليزه کردن اعتراضات و متکي کردن آنها به عمل مستقيم توده اي (دايرکت آکشن) مانند راه بندان جاده ها، ايستگاههاي قطار و بندرگاهها، ايجاد گروههاي متحرک رودرروئي با پليس ضد شورش، وجوه برجسته جنبش اخير است. از طرف ديگر تلاش براي روشن کردن معني و دامنه پيروزي اين جنبش به گرمي در جريان است: درحاليکه اتحاديه ها فقط به پس گرفتن اين قانون با هدف سياسي انداختن دوويلپن چسبيده اند، رهبران راديکال و سوسياليست بر لغو همه قوانين مخل امنيت شغلي، قوانيني که در سالهاي اخير در جهت باز گذاشتن دست کارفرما براي اخراج کارگران تصويب شده اند، تاکيد دارند. آنها ميکوشند که سنگربندي در برابر قانون "اولين قرارداد استخدام" را به دستاورد بزرگتري در دفاع از معيشت و تامين شغلي طبقه کارگر برسانند. خود اين قانون در واقع هم اکنون ديگر مرده است و بورژوازي فرانسه با کنار گذاشتن آن، تاوان و خسارت کمتري ميپردازد تا با پافشاري بر اجراي آن.

از زاويه سازماندهي هم جنبش کنوني پيشروي مهمي داشته است: يک حرکت روزافزون پيشروان کارگري، خروج از اتحاديه هاي رسمي رفرميست و ايجاد اتحاديه ها و کميته هاي همبستگي آلترناتيو متکي به مجمع عمومي است. در واقع در پائين و در تقابل با اتحاديه ها، يک جنبش وسيع مجمع عمومي براه افتاده است. برگزاري مجامع عمومي و شوراهاي نمايندگان اين مجامع در محلهاي کار و محيطهاي دانشجوئي در جريان است و تا همينجا به ايجاد يک "شوراي سراسري مبارزه" متشکل از نمايندگان مجامع محلي اتحاديه ها و انجمن هاي دانشجويي انجاميده است. به اين ترتيب جنبشي که از چند هفته پيش شروع شده نه تنها از تپش نيفتاده است، بلکه روند تداوم و راديکالتر شدن آن، يک امکان واقعي و يک چشم انداز قابل تحقق است.

در اين ميان، آنچه در جدلها و بحثهاي شبکه هاي اطلاع رساني فعالين و پيشروان راديکال و سوسياليست، هر روز برجسته تر ميشود ?نياز به يک پرسپکتيو و استراتژي سوسياليستي کارگري است که در عين ناظر بودن به کسب پيروزي هرچه بيشتر براي همين جنبش، بتواند به برداشتن گامهاي مهم و موثر در جهت اتحاد و آگاهي و سازمانيافتگي صفوف طبقه کارگر کمک کند. رهبري و سازمان دو مقوله کليدي هستند که مباحث جاري اين شبکه ها حول آن جريان دارد. اين در واقع تلاشي است در دل يک جنبش زنده و گسترده طبقاتي کارگري براي دادن پاسخ درست به سوال کلاسيک "از کجا بايد شروع کرد؟".

در دنياي گلوبال و همبسته امروز که انقلاب ارتباطات، کانالهاي نامحدودي به روي گسترش انترناسيوناليسم کارگري و دخالتگري کمونيستي گشوده است، بايد به طيف کارگران پيشرو و سوسياليست در فرانسه، در تلاششان براي شکل دادن به يک پرسپکتيو و استراتژي سوسياليستي کارگري و سازماندهي رهبران کارگري و توده کارگران و فعالين راديکال محيط دانشجوئي حول آن، به هر وسيله ممکن و واقعي کمک کرد. جنبش جاري طبقه کارگر در فرانسه شايسته گرمترين همبستگي انترناسيوناليستي است.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم فروردین 1385ساعت 10:3  توسط فاتح شیخ   | 

انجمن مارکس- حکمت برگزار ميکند ژانويه تا مارس ۲۰۰٦

انجمن ماركس – حكمت لندن

يكشنبه ٩ آوريل  ٢۰۰٦

ساعت ١ بعد از ظهر

فاتح شيخ

سمينار دوم

 لنين و تئوري انقلاب

آدرس:

Gray’s Inn Road, WC1, London
Tube: Russel Square/ Kings Cross
Bus: 17, 45

 

لطفا از آوردن كودكان زير ١٦ سال خودداري کنيد
ورودي:
۵ پوند

 

براي اطلاعات بيشتر با نسرين جلالي مدير انجمن مارکس - حکمت تماس بگيريد:
تلفن: 07708125993
ايميل:
marx.hekmat@gmail.com

http://www.marxhekmatsociety.com/


 

کورش مدرسي

۱ – حزب، کمونيسم و مبارزه اقتصادي طبقه کارگر – بررسي انتقادي سنت هاي چپ و سنديکاليستي

۲ – حزب کمونيستي و سازمان هاي غير حزبي و سازمان هاي توده اي

۳ – اصول سبک کار کمونيستي –سازمان، رهبري و مسئله حزب سياسي - توده اي

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385ساعت 12:7  توسط فاتح شیخ   | 

 

فاتح شيخ

fateh_sh@yahoo.com

 

انتخابات اسرائيل:

تثبيت تشتت در هيات حاکمه

 

انتخابات ٢٨ مارس اسرائيل، در واقع بر سر خود تجديد آرايش احزاب سياسي در هيات حاکمه اسرائيل بود تا بر سر اين و آن سياست احزاب در قبال صلح و مساله فلسطين، يا فلان و بهمان پلاتفرم اجتماعي – اقتصادي راست و چپ؛ گرچه اين مسائل سياسي و اجتماعي، کانال مادي ناگزيري بود که تجديد آرايش احزاب در جريان انتخابات، ميبايست از مسير آن ميگذشت.

 

ده سال پيش، انتخاباتي که نتانياهو را بدنبال ترور اسحاق رابين سر کار آورد، اينطور نبود. در آن موقع (سه سال پس از قرارداد اسلو) در مقابل تعهد حزب حاکم کارگر به قرارداد اسلو و نوعي پلاتفرم اصلاحات اقتصادي و اجتماعي سوسيال دمکراتيک، پلاتفرم حزب راست ليکود اين بود که: ١) راه صلح و تشکيل دولت فلسطين سد شود؛ و ٢) "رياضت اقتصادي" بر کارگران و مردم اسرائيل تحميل شود.

 پيامدهاي پيروزي راست در آن انتخابات، هنوز بر سياست اسرائيل حاکم است. حتي يک دوره برد حزب کارگر به رهبري اهود باراک هم تغييري ايجاد نکرد.

 

اکنون اوضاع فرق ميکند. ده سال پس از پيروزي ليکود، که قطار صلح را از ريل خارج کرد، اين حزب در انتخابات اخير چنان شکست خورده که ميتوان گفت براي هميشه رهبري راست اسرائيل را از دست داده است. طي چند سال اخير سياست راست افراطي بدست شارون و با حمايت بوش به اوج فاشيستي خود رسيد و در برابر واقعيات سياسي و اجتماعي اسرائيل و منطقه به بن بست خورد. فاشيسم شارون در قبال صلح و مساله فلسطين، نه تنها براي مردم اسرائيل امنيت به ارمغان نياورد، بر ناامني افزود و به رشد متقابل فاشيسم حماس در فلسطين ميدان داد. سياست "رياضت اقتصادي" اش در تعرض به معيشت طبقه کارگر هم با واکنش اعتراضي و اعتصابات وسيع کارگري روبرو شد و به "امير پرز" رهبر چپگراي سنديکاي "هيستادروت" امکان داد که شيمون پرز را از رهبري حزب کارگر کنار بزند.

 

شارون ناچار شد سياست فاشيستي اش را تعديل کند و به موقعيتي "مناسب" عقب بنشيند. خروج از حزب ليکود و تشکيل حزب راست ميانه "کاديمه" راه خروج از بن بستي بود که خود به هيات حاکمه اسرائيل تحميل کرده بود. با اين کار اما در عين حال بزرگترين حزب راست تاريخ اسرائيل را منزوي ميکرد. حزب راست ميانه کاديمه با گرد آوردن "ميانه رو"هاي هر دو حزب ليکود و کارگر قرار است خلا رهبري راست را در هيات حاکمه اسرائيل پر کند. برد انتخاباتي ضعيف کاديمه نشان داد که اين احتمال ضعيف است.  

 

از طرف ديگر حزب کارگر با وجود شرايط مساعد نتوانست پيروز شود و "چپ" هيات حاکمه همچنان در موقعيت اپوزيسيون باقي ماند. انتخابات ٢٨ مارس برنده قطعي نداشت، تشتت در هيات حاکمه اسرائيل را تثبيت کرد. حزب کاديمه با بدست گرفتن سياست "صلح در برابر زمين" و طرح يک پلاتفرم رقيق اصلاحات در تلاش است که فرش از زير پاي رهبري "چپ" حزب کارگر بيرون بکشد. آيا در اين تلاش موفق خواهد شد؟ يا اينکه انتخابات "پيش از موعد" ديگري بدنبال خواهد آمد؟ قدر مسلم اينست که اوضاع کنوني، بروزات بحراني سياسي و اقتصادي است که گريبان بورژوازي حاکم بر اسرائيل را گرفته است.  

 

انشعاب شارون و بعدا کنار رفتنش از صحنه سياست اسرائيل، همزمان با انتخاب "امير پرز" به رهبري حزب کارگر، انتخابات اخير را به يک فرصت واقعي براي پيروزي چپ، بعد از ده سال حکومت کردن و به بن بست خوردن راست افراطي در دولت اسرائيل، بدل کرد. اما پيروزي حماس در انتخابات فلسطين که خود حاصل سياست هاي فاشيستي شارون بود، اين فرصت را وسط راه قيچي کرد. اکنون راست و چپ در هيات حاکمه اسرائيل هر دو در يک موقعيت ميانه لنگر انداخته اند و به اين معني تعيين تکليف قطعي سياست اسرائيل به آينده موکول شده است.

 

حاصل اين وضعيت تا آنجا که به صلح و مساله فلسطين بر ميگردد، بويژه با روي کار آمدن حماس، ادامه ابهام در پروسه صلح و تشکيل دولت فلسطين است. مادام که هر دو طرف پروسه صلح در تشتت سياسي بسر ميبرند و مادام که اوضاع جهان و منطقه، با گسترش جنگ داخلي در عراق و قلدرنمائي مجدد آمريکا به بهانه کشمکش اتمي با جمهوري اسلامي بسوي تيرگي بيشتر ميرود، دورنماي صلح و تشکيل دولت فلسطين نميتواند روشن باشد.

 

پيشرفت پروسه صلح اسرائيل با فلسطين و اعراب، در گرو اينست که در هر دو سوي اين کشمکش، جريانات راست افراطي قومي و مذهبي نظير ليکود و شاس و جهاد و حماس منزوي و خنثا شوند. تا آنجا که به اسرائيل و موقعيت سياسي بعد از انتخابات بر ميگردد، سوال اينست که آيا کارگران و مردم صلحدوست خواهند توانست با برجسته کردن خواست صلح و پافشاري بر مبرميت آن و با پيشبرد مطالبات اقتصادي و اجتماعي خود، قومپرستي و فاشيسم و تحقير دائم فلسطينيان و اعراب را که رکن اصلي ايدئولوژي دولت قومي – مذهبي اسرائيل و وجه مشترک تاکنوني هر دو قطب راست و "چپ" هيات حاکمه بوده است، به انزوا بکشانند؟

 

وظيفه کمونيستها و افکار عمومي آزاديخواه در هر جاي دنيا، ادامه فشار بر دولت اسرائيل در همين راستاست.     

 

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1385ساعت 20:51  توسط فاتح شیخ   | 

"ایران، خطر حمله آمریکا"

 

 با رهبران حزب کمونیست کارگری – حکمتیست

 

سمینار دوم

 

 فاتح شیخ

           

پنجشنبه 30 مارس در پالتاک

از ساعت : 10 و نیم تا 12  و نیم شب به وقت ایران

8 تا 10 به وقت اروپای مرکزی

11 صبح تا 1 بعد ازظهر به وقت غرب آمریکا

 

 

***

 

آدرس: اطاق “Iran ba Hekmatist”

 در گروه / Other  By Language / Nationality

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 11:45  توسط فاتح شیخ   | 

برنامه ٢۶ اسفند ماه  سال ١٣٨٤، ١٧ مارس
بمناسبت نوروز و سال جديد
دريچه اى به سال ١٣٨٥ با توشه سياسى
سالى پر تب و تاب  در آينه شهر سنندج!
كورش مدرسى، فاتح شيخ، مهرنوش موسوى، حسين مرادبيگى، خالد حاج محمدى
  و مريم افراسياب پور

 
 قسمت اول        قسمت دوم

+ نوشته شده در  جمعه چهارم فروردین 1385ساعت 14:21  توسط فاتح شیخ   | 

فاتح شیخ

 

آمریکا در عراق: جانی نه ناجی!

 

در روزهای اخیر، انتشار یک ویدئو از جنایت جنگی نیروهای آمریکا در عراق بنزین تازه بر آتش نفرت از جنگ و اشغالگری آمریکا ریخت. این ویدئو صحنه قتل عام ١٥نفر از ساکنان غیرنظامی یک خانه ازجمله یک دختر سه ساله را به دست نیروهای آمریکائی نشان میدهد. انتشار این سند همزمان با سومین سالگرد حمله آمریکا به عراق و بر متن سناریو خونین جنگ داخلی هر روزه در این کشور، مقامات آمریکا را ناگزیر کرد که بگویند هیاتی برای "تحقیق" در مورد این "واقعه" تعیین کرده اند!

 

اما این یک "واقعه" نیست. این تنها یک مورد و یک جزء از آدمکشی سیستماتیک و نقشه مند مردم غیرنظامی است که دولت آمریکا سه سال است در عراق مرتکب میشود. جنگ همیشه مساوی جنایات جنگی و کشتار غیرنظامیان نیست. اما دولتهای امپریالیست در طول قرن بیستم، بارها و بارها جنگ را در ابعاد وسیع به سطح چنین جنایات هولناکی علیه بشریت "ارتقاء" دادند. اگر آدمکشی سیستماتیک هیتلری در جریان جنگ جهانی دوم یک نمونه بارز بازتاب این سیاست ضدبشری در عرصه نظامی بود، بدون هیچ تردیدی میتوان کارنامه دولت آمریکا از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی تا آنچه امروز در عراق مرتکب میشود را یک نمونه مشابه ارزیابی کرد. دولت آمریکا در ویتنام هم کارنامه سنگینی از جنایات جنگی از خود به جا گذاشت. بشریت امروز باید به این حقیقت تاریخی آگاه شود که میراث شوم جنایات جنگی قدرتهای سرمایه داری امپریالیستی در قرن بیست، در آغاز قرن بیست و یکم دارد توسط آمریکا و متحدانش ادامه مییابد. صحنه زنده و خونین آن  امروز عراق است، فردا میتواند ایران، کوبا، ونزوئلا یا هر جای دیگری که دولت آمریکا منافع خود را در خطر ببیند باشد.

 

عراق امروز که به اعتراف علاوی، نخست وزیر پیشین، غرق باطلاق جنگ داخلی است، نمایشگاه خونین "نظم نوین جهانی" مورد نظر راست ترین جناح دستگاه حاکمه آمریکاست. میزان جنایات سه سال گذشته دولت آمریکا و متحدانش علیه مردم عراق، اگر بیشتر از مجموعه جنایات سی و پنج سال استبداد خونین رژیم صدام نباشد، بیشک دست کمی هم از آن ندارد. دولت آمریکا در عراق ناجی و آزادیبخش نیست، نیروئی جانی، آدمکش و ویرانگر است.

 

در ارتباط با تهدید نظامی احتمالی آمریکا علیه ایران، این ویدئو و صحنه های بیشمار مشابه آن، میتواند چشم مردم را به واقعیت باز کند. آن بخش از اپوزیسیون جمهوری اسلامی که مستقیم یا عیرمستقیم از حمله  نظامی احتمالی آمریکا علیه ایران استقبال میکنند باید بدانند که با چنین موضعی، خود را در موقعیت شرکاء جرم جنایات جنگی آمریکا علیه بشریت میگذارند. مخالفت قاطع با قلدری نظامی آمریکا علیه ایران یا هر جای دیگر، وظیفه هر انسان آزادیخواهی در ایران و در سراسر جهان است. اپوزیسیون جمهوری اسلامی هم در برابر این واقعیت مسئولیتی جدی و غیرقابل چشم پوشی دارد.              

+ نوشته شده در  جمعه چهارم فروردین 1385ساعت 14:9  توسط فاتح شیخ   |